را به عنوان دين مورد رضايت خود بر من قرار داد » . هر گاه آينه را از دست خود زمين گذاردى بگو : « اللَّهمّ لا تغيّر ما بنا من نعمك ، واجعلنا لأنعمك من الشّاكرين » . « خداوندا ، نعمتهايى كه اكنون به ما داده اى از ما مگير و ما را شكرگزار نعمتهايت قرار ده » . هر گاه افراد اندوهگين ( أهل بلاء ) را ديدى آهسته بگو : « الحمد لله الَّذي عافاني ممّا ابتلاه فيه ، ولو شاء فعل » . همهء سپاسها مخصوص خداوندى است كه مرا از آنچه « أو بدان مبتلا است عافيت داده و اگر بخواهد مىتواند مرا نيز مبتلا گرداند » . اگر ابرى را در آسمان ديدى بگو : « الحمد لله الَّذي ينشئ السحاب بقدره ، وسخّره ما بين السّماء والأرض بعد موتها ، اللَّهمّ إنّي أسئلك من خير هذه السّحابة و خير ما فيها ، وأعوذ بك من شرّها وشرّ ما فيها ، وأعوذ بك أن تمطرنا مطر السّوء ، اللَّهمّ أنزل بها علينا